DI PEDALAMAN barat laut Dataran Tinggi Tibet, suhu yang meningkat datang bersama perubahan yang tidak dijangka. Ais bertambah berhampiran permukaan tanah di kawasan yang dianggarkan meliputi 35 peratus daripada keluasan permafros di dataran tinggi itu. Pasukan penyelidik yang diketuai Dongfeng Li dari Universiti Peking mendapati lebih banyak air daripada hujan dan salji meresap ke dalam tanah lalu membeku semula.
Permafros ialah tanah atau batuan yang kekal pada suhu 0°C atau lebih rendah selama sekurang- kurangnya dua tahun. Di atasnya terdapat lapisan tanah yang mencair pada musim panas dan membeku semula apabila suhu turun. Ais didapati bertambah berhampiran bahagian paling bawah lapisan yang mencair setiap tahun itu.
Daripada air bertukar menjadi ais bawah tanah
Selepas tahun 2000, jumlah tahunan hujan dan salji di kawasan pedalaman yang dipengaruhi angin baratan meningkat sekitar 60 peratus. Pada musim panas, air hujan dan salji cair meresap ke dalam tanah. Sebahagian air membeku apabila sampai ke lapisan yang masih cukup sejuk. Proses ini berulang dan ais boleh terkumpul dari tahun ke tahun. Di kawasan dengan tanah yang lebih panas, air tambahan lebih sukar membeku semula dan kandungan ais boleh terus menyusut.
Pasukan itu menghimpunkan rekod daripada 369 lubang gerudi, kebanyakannya di sepanjang laluan Kereta Api Qinghai–Tibet. Sampel daripada lubang yang digerudi selepas tahun 2000 secara umum mengandungi lebih banyak ais. Oleh sebab lokasi dan masa penggerudian berbeza, penyelidik turut membandingkan sampel daripada lubang berdekatan yang digerudi pada masa berlainan. Sampel yang lebih baharu lazimnya mengandungi lebih banyak ais berhampiran dasar lapisan aktif.
Penyelidik kemudian menggunakan data cuaca dan model komputer untuk membina semula perubahan ais dari 1979 hingga 2018, sehingga kedalaman 3.2 meter. Data satelit membantu mereka menilai pergerakan permukaan tanah. Dalam simulasi, ais menyusut apabila suhu dinaikkan dan jumlah hujan serta salji dikekalkan. Apabila suhu dikekalkan dan bekalan air ditambah, ais bertambah.
Pemantauan tanah beku di sepanjang landasan
Sejak September 2023, undang-undang China mewajibkan pemantauan dan amaran awal di kawasan tanah beku serta mengetatkan kelulusan projek besar di kawasan permafros. Pada 25 September 2026, petugas di stesen pemerhatian Fenghuoshan, berhampiran landasan Qinghai–Tibet, memeriksa alat pemantauan dan meneliti perubahan pada cerun tambakan landasan.
Pemeriksaan itu sebahagian daripada pemantauan rutin di lokasi berkenaan
Tanah boleh naik dan mendap
Apabila tanah terangkat dan mendap secara tidak sekata, jalan, jambatan dan landasan mungkin perlu diperiksa lebih kerap atau dibaiki. Itu boleh menambah kos penyelenggaraan. Kajian ini menilai pergerakan tanah, jadi kesannya terhadap kos bergantung pada keadaan setiap tapak dan jenis infrastruktur.
Pasukan Zhao mengaitkan kitaran pembekuan dan pencairan dengan pergerakan permukaan tanah yang lebih ketara. Tanah boleh terangkat apabila ais terbentuk dan mendap apabila ais mencair. Jika pergerakan itu tidak sekata, permukaan jalan dan asas bangunan atau jambatan boleh terjejas. Kajian itu menilai pergerakan tanah. Kerosakan pada struktur tertentu memerlukan pemeriksaan di lokasi.
Bagi jurutera di kawasan permafros, perubahan jumlah hujan dan salji kini menjadi satu lagi petunjuk untuk dipantau bersama suhu. Penyelidik mencadangkan supaya data hujan dan salji turut digunakan untuk mengenal pasti kawasan yang perlu diperiksa dengan lebih dekat.
